De Huishoudbeurs / Negenmaandenbeurs. Heel veel kanslozer kan niet. Waarom zou je je hele ochtend in de file gaan staan om de rest van de dag tussen duizenden huisvrouwen en voordeeljagers te gaan kijken naar een zelfroterende 100% recyclebare afwasborstel, extra absorberende tampons met kamillelucht en de nieuwste kroepoek variant van Conimex; ‘minder hot’. Iedere Nederlander weet het; het is niet leuk, het wordt niet leuk en je komt er gefrustreerd en 30 jaar ouder van terug. En toch weerhoudt het lijkt wel niemand ieder jaar opnieuw de trolley’s aan te haken, de wandelschoenen onder te binden en de hallen van A tot Z af te speuren op zoek naar noviteiten, beursaanbiedingen en voordeel. Ik heb het zelf voor het eerst (en tot nu toe voor het laatst) met mijn vader gedaan. We hebben ons bescheurd om de kilometer lange rij voor de gratis patat. En het leukste was misschien nog wel dat we nog voor enen al alle nieuwe alcoholische versnaperingen hadden geproefd. Je moet er iets van maken. Met een beschaafd tasje, echt, verlieten we de Rai met de woorden; ‘dat hebben we voorlopig ook wel gezien’. Maar vanmiddag ga ik weer. Naar de Negenmaandenbeurs welteverstaan. En niet voor mezelf, want mijn ‘negenmaandentijd’ zit er wel op denk ik. Ik ga voor mijn zwangere vriendin Michou. En als ik daar dan bij vermeld dat ook Michous moeder Diana meegaat, zal iedereen dit deze combi kent denken ‘FUCK! Was ik daar maar bij.’ Want dat gaat alle hysterie te boven. Ik heb er hoge verwachtingen van. Ik neem een camera mee. En ik zal jullie er geestelijk ook bij betrekken met een verslag. Uiteraard. Zo zijn jullie dit jaar tenminste ook een klein beetje bij de beurs van het jaar geweest…